چقدر روحم خسته ست.
چقدر خنده به من مزه نمیدهد.
چقدر دلم برای خنده از ته دل، بی دغدغه،الکی و از سر دلخوشی تنگ شده
چه خاکی گرفته ام.
من باید در قدیم یک دوشسی ،چیزی ازین طوربوده باشم ،از انها که دامن های پفی وکلاهای بزرگ دارند،
که در جوانی ذات الریه کرد و مرد