Saturday, June 23, 2012

در قلب آن واقعه

اینک تو آرام و بی دغدغه خفته یی،و باد آواز می خواند   
باد،انگار که ستاره ها را جابجا میکند
باد دریا را زنده میکند.درختان را. چمن را.گندمزار را
باد وقتی گلدانی را میاندازد،در دهلیزی می پیچد،خبر از حرکت در بی زمانی میدهد

تو باید باد،برف،آفتاب،درختان،چشمه؛کوه ها و همه ی بوته های خار را دوست داشته
  باشی تا زندگی را دوست داشته باشی،تا عشق را

No comments:

Post a Comment