حال اسمان خوب است و حال من دگرگون.
بنظرم بخاطر این شکلات های مزخرف خوشمزه ست.
ساعت 12 است به وقت ایران.
گفتگوهای مرا که بخواهی دنبال کنی همه یک جانبه اند. من و خیالم . من و خیالش.
به حرف های سحر فکر میکنم و به تجربه نکردن و توصیه های همیشه شادش
و به ساره عزیزم که
would you please give me your hand
چشمانش اشک دارد و میکوید از چیز دیگری صحبت کنیم  بچه ها
من بیشتر ان روز عصر را گوش داده ام.میخواهم حالا فریاد بزنم که بابا.......منم ...........
ولی ..................
این ها  را با فریاد میگویم اما فقط همین جا!
.
میرسم خانه همه را برای ف تعریف میکنم.با  سحر موافق است .
میگوید تجربه خوب است.موافق است و این عجیب است که من هم موافقم
اما چگونه؟!